فرصت ماندن نيست،
بايد با دل و جان، باز از نو به طبيعت برگشت...
بايد از نو زندگي كرد...به دنيا آمد...
همۀ غربت و غم هايت را ، هديه كن بر تن رود
خستگي هايت را جاگذار زير درختان انار،
فرصت ماندن نيست...
بند كفشت را محكم تر كن...
دوشنبه 1385/07/03 |