من به تنهائي خود مي گريم ،
باورم نيست كه قلبم بي تو 
باز هم جرأت بودن دارد ،
باز هم مي تپد و مي خواند،
من به تو محتاجم،
من به دنبال تو در كوچۀ غم تازيدم،
من تو را باز نديدم
و به تنهائي خود گريه كنان خنديدم...
من همان كودك پردغدغه و گريانم،
من همان غربت سنگين و غم مردابم
كه به تنهائي خود مي گريم
كه به رسوائي خود مي خندم.........
سه شنبه 1386/09/20 |